Annual Haircut day-Kannada



ಇಂದು ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ ವಾರ್ಷಿಕ ಕ್ಷೌರ ದಿನಾಚರಣಿ.



ಎಂದಿನಂತೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟ ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಊರಿನ ಕ್ಷೌರದ ಅಂಗಡಿ ಕಡೆ ನಡೆದ.



ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಕ್ಷೌರಿಕ ಹೇಳಿದ, “ಇವತ್ತು, ನನಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಉದ್ದದ ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸಲು ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲ.”



ಬೇಜಾರುಪಟ್ಟ ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯಿಂದ ನೆರವು ಕೇಳಲೆಂದು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ.



ಆದರೆ, ಆತನ ಪತ್ನಿ ಹೇಳಿದಳು, “ಇವತ್ತು, ನನಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಉದ್ದದ ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸಲು ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲ.”



ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪಗೊಂಡ ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ದರ್ಜಿಯ ಅಂಗಡಿಗೆ ತೆರಳಿದ.



ಆದರೆ, ದರ್ಜಿ ಹೇಳಿದ, “ಇವತ್ತು, ನನಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಉದ್ದದ ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸಲು ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲ.”



ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಿಂತಿತನಾದ ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತ ಬಡಗಿ ಮನೆಯತ್ತ ಹೋದ.



ಆದರೆ, ಬಡಗಿಯೂ ಹೇಳಿದ, “ಇವತ್ತು, ನನಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಉದ್ದದ ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸಲು ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲ.”



ಪಾಪ, ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ! ವಾರ್ಷಿಕ ಕ್ಷೌರ ದಿನಾಚರಣಿಯಂದು ಅವನ ತಲೆ ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸಲು ಯಾರೂ ಸಿಗುವಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.



ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಆತ ಒಬ್ಬನೇ ಊರಿನ ಅರಣ್ಯದತ್ತ ಪಾದ ಬೆಳೆಸಿದ.



ಆತ ಗುಹೆಯೊಂದರ ಬಳಿ ಕುಳಿತು ಜೋರಾಗಿ ಅಳತೊದಗಿದ.



ಹೊತ್ತು ದಾಟಿತು, ಕತ್ತಲಾಗುತ್ತಾ ಬಂತು, “ನಾನು ಹೇಗೆ ತಲೆಕ್ಷೌರ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾತು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಓ ದೇವರೇ ಕಾಪಾಡು!” 



ಆ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹುಲಿಗೆ ಅಳುವಿನ ಶಬ್ದದಿಂದ ಬಹಳ ಕಿರಿಕಿರಿ ಆಯಿತು. 



ಅದು ಘರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸನತ್ತ ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಪಂಜಗಳನ್ನು ಬೀಸುತ್ತಾ ಹೊರಗೆ ಧಾವಿಸಿತು.  



ಪಾಪದ ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಎಷ್ಟು ಬೆದರಿದ, ಎಷ್ಟು ಬೆದರಿದ, ಎಷ್ಟು ಬೆದರಿದ ಎಂದರೆ…. 



ಆತ ತಲೆಯಲ್ಲಿನ ಕೂದಲುಗಳೆಲ್ಲಾ ಬೆದರಿಕೆಯಿಂದ ಉದುರಿದವು! 



ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಕಾಲಿಗೆ ಬುದ್ದಿ ಹೇಳಿ ಊರಿನೊಳಗೆ ಓಡಿಯೇ ಬಿಟ್ಟ. ಹುಲಿ ಮತ್ತೆ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ತೆರಳಿ ನಿದ್ರಿಸಿತು.



ಇನ್ನು ಶೃಂಗೇರಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ ತುಂಬಾ ದಿನ ತಲೆಕ್ಷೌರವೇ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.




Click to Read an Interactive version of this story here